Tom Frantzen

Bio
 
Beeldhouwkunst

[email protected]
+32485508360
www.tomfrantzen.com
Instagram - @tomfrantzenofficial

Na de wetenschappelijke humaniora twijfelde Tom tussen studies architectuur en beeldhouwkunst.
Hij koos voor de afdeling ‘monumentale beeldhouwkunst’ in de ‘Ecole Nationale d’Architecture et des Arts Visuels’, ook gekend als ‘La Cambre’ of ‘Ter Kameren’,  opgericht door Henry Van de Velde.
Zijn mentor was er Rik Poot.
Tom leerde er onder meer de techniek van ‘de verloren was’, iets wat weinigen nog beheersen. 
Na een stage bij een Italiaanse bronsgieter begon hij in Duisburg bij Tervuren met een eigen kunstbronsgieterij. De gieterij bleef in gebruik tot 1990.
Mouleren, ciseleren en afwerken gebeurt nog steeds in eigen atelier.
Zijn stijl, gekenmerkt door fantasie, humor en beweging, omschrijft Tom als ‘hedendaagse Vlaamse Fantastiek’. Het is een vorm van satirisch surrealisme.  Verleden, heden en toekomst lopen door elkaar, mensen worden dieren en omgekeerd.
Tom Frantzen integreert in zijn composities vaak utilitaire en mechanische objecten. Deze objecten vormen een geheel met de geboetseerde elementen. 
In al zijn beelden streeft hij naar een ruimtelijke dynamiek. Verschillende van zijn werken zijn een combinatie van minimalistische vormen in cortenstaal, beton of hout, met organische vormen in brons.
Sinds 25 jaar besteedt Tom de helft van zijn tijd aan het verwezenlijken van zijn beeldentuin ’De Paden van de Waaienberg’, de andere helft aan het realiseren van publieke beelden.
De tuin wordt op geen enkele manier gesubsidieerd.
In de beeldentuin zijn de beelden volledig in symbiose met de natuur.
De kunstenaar is er volledig vrij: zowel qua inhoud als qua vorm.
In de grote ‘museumserre’ van de tuin is de kers op zijn artistieke taart ondergebracht: de intrigerende, cartooneske, surrealistische en satirische beeldengroep ‘De Opmars van de Menselijke Waanzin’ .
Dit voorlopig 26m lange werk is nog steeds  ‘onder constructie’ en zal uiteindelijk de drie niveaus van de serre verbinden door een continue slingerbeweging. 
In deze beeldengroep wordt de energiestroom van de opmars visueel omgezet in de deconstructie van de lichttoren = de toren van de democratie.
Deze ‘negatieve’ visie op het mensDOM wordt op een komische en luchtige manier voorgesteld als een carnavaleske stoet, zodat het absurd  kwaadaardig gedrag van de mens belachelijk lachwekkend wordt.
Wat de publieke kunst betreft, nam Tom regelmatig deel aan wedstrijden.
In zijn ‘straatkunst’ wil hij met goed geïntegreerde accenten de bestaande omgeving animeren. Interactiviteit is ook hier weer een belangrijk gegeven.